Park Etnograficzny w Tokarni to jedna z najciekawszych atrakcji turystycznych województwa świętokrzyskiego.
Gdzie zaparkować
Obok skansenu znajduje się duży bezpłatny parking.
Trochę historii
Park powołano w 1976 r. z inicjatywy etnografa i znawcy tradycyjnej kultury ludowej profesora Romana Reinfussa, jako główny oddział Muzeum Wsi Kieleckiej. Rok później otwarto go dla zwiedzających. W 1995 r. teren parku etnograficznego wpisano do rejestru zabytków nieruchomych.
Park Etnograficzny w Tokarni
Powierzchnia parku wynosi około 65 hektarów i zgromadzono w nim zabytki architektury z terenu Kielecczyzny datowane od początku XVIII w. do pierwszej połowy XX w.
Skansen podzielono na sześć sektorów: Małomiasteczkowy, Wyżynny, Świętokrzyski, Lessowy, Dworsko-Folwarczny i Nadwiślański.
Wśród najciekawszych obiektów należy wymienić Dom ze Skorzowa z końca XIX w. W środku odtworzono wnętrze domu doktora Witolda Poziomskiego. Warto podkreślić, że Park Etnograficzny w Tokarni jest jedynym w Polsce skansenem, w którym możemy obejrzeć w pełni wyposażony gabinet i mieszkanie małomiasteczkowego lekarza z okresu międzywojennego.
We wnętrzu domu organisty z Bielin pochodzącym prawdopodobnie z połowy XIX w., zaaranżowano aptekę, laboratorium i mieszkanie aptekarza.
Obiektem, który zrobił na nas największe wrażenie w całym Parku, jest bez wątpienia barokowy kościół z Rogowa pod wezwaniem Matki Bożej Pocieszenia. Wzniesiono go w 1763 r. z fundacji Michała Wodzickiego, dziedzica Rogowa, podkanclerzego wielkiego koronnego oraz biskupa przemyskiego. Rokokowe wyposażenie pochodzi z głównie z XVIII w. i jest niemal w całości oryginalne. Wyjątkiem jest znajdujący się w lewym ołtarzu bocznym obraz.
W centrum ołtarza głównego możemy podziwiać przedstawienie Madonny z Dzieciątkiem pochodzące z XVIII w., które może być zasłaniane zasuwą z wizerunkiem świętego Mikołaja.
Znajdującą się nad ołtarzem głównym belkę, na której znajduje się napis fundacyjny z datą, wykonano z jednego kawałka modrzewiowego drewna.
Sufit nawy głównej zdobi polichromia przedstawiająca walkę Michała Archanioła z szatanem, natomiast w prezbiterium przedstawiono scenę koronacji Najświętszej Marii Panny.
Co ważne, w kościele regularnie odprawiane są msze święte. Istnieje również możliwość wynajęcia świątyni, w celu zorganizowania w nim ceremonii ślubnej.
Obok kościoła możemy podziwiać drewnianą dzwonnicę z Kazimierzy Wielkiej z 1848 r.
W chałupie z Daleszyc z 1892 r. odtworzono warsztat pracy małomiasteczkowego szewca, natomiast w sąsiednim domu z Ćmielowa z 1800 r. pokazano, jak wyglądało mieszkanie wielodzietnej rodziny.
Najstarszym budynkiem w skansenie jest wybudowana w 1705 r. chałupa z Szydłowa, w której możemy obejrzeć skromny warsztat ubogiego żydowskiego krawca.
Pochodzący z Wąchocka dom wybudowano w 1870 r. Wchodząc do środka, możemy przekonać się jak wyglądał małomiasteczkowy zakład fotograficzny z okresu międzywojennego, a także wnętrza mieszkalne należące do fotografa.
W sektorze Lessowym warto zwrócić uwagę na kamienną figurę świętego Jana Nepomucena z 1844 r., zbudowaną około 1850 r. kieratową studnię z Gór Pińczowskich, oraz na wzniesioną w pierwszej połowie XIX w. chałupę z Kobylnik, w której wnętrzu urządzono wystawę przedstawiającą weselne oczepiny.
Dziewiętnastowieczna przydrożna kapliczka pochodzi z Bielin.
Wnętrze chałupy z Woli Szczygiełkowej zaaranżowano na izbę szkolną z lat 30 XX w. i mieszkanie nauczycielki. Budynek wybudowano w 1870 r.
Na terenie parku możemy obejrzeć kilka wiatraków. Najciekawszym z nich jest wzniesiony w 1921 r. drewniany młyn wietrzny z Grzmucina. Dzięki ręcznemu kołowrotowi, wiatrak obracano w kierunku wiatru.
W wzniesionym w 1719 r. spichlerzu dworskim z Rogowa nad Wisłą, mogliśmy zobaczyć posterunek policji z dwudziestolecia międzywojennego oraz karczmę.
Również w tym budynku organizowane są warsztaty. Mikołaj przekonał się czy łatwo jest zbudować drewnianą chałupę, natomiast Zuzia wybrała tworzenie szmacianej laleczki 😊
Jak wiadomo, w skansenie nie może zabraknąć zwierząt. Zwiedzający mogą podziwiać króliki, kozy i konie.
Na terenie parku znajduje się karczma, w której możemy skosztować regionalnych potraw, oraz kilka pokoi gościnnych, w których można przenocować.
Informacje praktyczne
Adres: Krakowska 109, 26-060 Tokarnia
Godziny otwarcia:
- Listopad-Marzec: Poniedziałek-Niedziela: 9:00-15:00
- Kwiecień i Październik: Poniedziałek:-Niedziela 9:00-17:00
- Maj, Czerwiec i Wrzesień: Poniedziałek-Piątek: 9:00-17:00 Sobota-Niedziela: 10:00-18:00
- Lipiec-Sierpień: Poniedziałek-Niedziela: 10:00-18:00
Bilety:
- Kwiecień-Październik: 30/20 zł ulgowy
- Listopad-Marzec: 20/15 zł ulgowy
W poniedziałki wstęp bezpłatny (wyłącznie na wystawę stałą budownictwa ludowego bez zwiedzania wnętrz).
Wszystkie informacje na temat wizyty w Parku Etnograficznym w Tokarni znajdziecie TUTAJ.
Co warto zobaczyć w pobliżu
W okolicy warto odwiedzić Dwór Starostów Chęcińskich i Centrum Nauki Leonardo Da Vinci.
Byliście w Parku Etnograficznym w Tokarni? Zapraszam do komentowania.
Dziękujemy Parkowi Etnograficznemu w Tokarni za gościnę.
